woensdag 6 januari 2010

Arme Ali B...

Wat me nu toch weer moest overkomen... Ik kom de stad uitgefietst en ploeter in m'n eentje door de steeg achter de Schouwburg. Net als ik de hoek om wil slaan, schrik ik me ka-pot.
Daar, inclusief z'n krullende kapsel en trotse gezicht, staat Ali B, in hoogsteigen persoon.
Ik knal bijna van mn fiets af. Ik bedoel, het is hier Déventer, niet Amsterdam.
Ali B kijkt me half trots, half glimlachend aan met zo'n kop van ''Yo, Deventers chickie, waar ga jij heen, in de kou? Kom, vraag m'n handtekening en doe niet zo flauw!''
Maar ja, typisch weer iets voor mij, ik doe niets. Ik val niet, zoals iedere normale tiener, flauw, ik vraag niet, zoals elke normale Nederlander, zijn handtekening en ik glimlach niet eens, zoals ieder NORMAAL mens, naar hem. Ik heb niéts met die idiote muziek van nu, en zelfs niet met zo'n ''diepgaande'' rapper zoals Ali B. Ik haat rap, trouwens. En dan noemen ze mijn muziek ''muziek voor in een goedkope pornotent'' ?!? Snap jij het of snap ik het? Ik snap het in ieder geval niet.
Arme Ali B, het eerste meisje dat hij tegenkomt in Deventer glímlacht niet eens naar hem! Hij moet gedacht hebben ''Jeetje wat een boerengehucht is dit! Ze kennen me hier niet eens!'' of ''Wat een saai kind''. Nou sorry hoor, Ali, de volgende keer zal ik tenminste proberen beleefd naar je te glimlachen.

2 opmerkingen:

  1. Heel geestig! En idd, beleefd glimlachen kan nooit kwaad ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. :) Leuk zeg dat je ook blogt!
    Groetjes!
    Tineke

    BeantwoordenVerwijderen