zaterdag 23 januari 2010

(...)

Laatst was er zo'n programma op tv, hoe heet het ookal weer... Oja, van Zon op zaterdag ofzo.
Echt een hi-la-risch programma. Dacht ik. Tot die makers van dat programma iets zeiden wat ik helemaal niet grappig vond, maar het publiek wel.
Ze gingen laten zien wat de mode te maken had met de klimaatproblemen in de jaren 60 tot nu.

''In de jaren 80 kwam de zure regen. Dus alles werd somber en dat zag je ook terug in de kleding.'' Er komt een model op met zwart, rechtovereind gezet haar en uitgelopen make-up.
''Oh, wat zwart en wat deprimerend... dat doet me een beetje denken aan dat bandje, ehmmm.... The Cure?'' (...) En bedankt lieve mensen van van zon op zaterdag! Ik kan er érg slecht tegen als mensen mijn favoriete bands belachelijk maken. Mijn ouders deden dat al met de Ramones, iemand die-graag-onbekend-wil-blijven met The Adicts en nu dit weer! Bah!

Okee, ik moet eigenlijk iedereen gelijk geven. Een beetje dan. Want ik kan er niets aan doen dat ik bij Robert Smith (zanger van The Cure=D) toch een béétje moet denken aan Fagin uit Oliver Twist...
Sorry Robert....
En, zoals mijn moeder al een keer terecht opmerkte, de Ramones hebben nou ook niet bepaald een hoog IQ ofzo. Weer een voorbeeld met mijn favo-Ramone Dee Dee:



En tsja, zelfs van U2 kan ik niet altijd zeggen dat ze gewoonweg fantastisch zijn, maar dat bleek al eerder uit mijn verhaal over de Stinkdierkapsels =).

En dan nog even als laatste een vrij onbekende band. En die zijn van zichzelf al gek. De Virgin Prunes!



Maar uiteindelijk gaat het niet om hun IQ, uiterlijk of hoe gestoord ze zijn, maar om de muziek.
Hè Silvester? ;-)

2 opmerkingen:

  1. Hoi Mirjam,

    Ja, nu moet ik natuurlijk toch wel even reageren, hè? Wat zal ik zeggen? Dit dan maar: ik ben blij te lezen dat de opvoeding van je moeder met de muziek van Gilbert O'Sullivan, Simon en vooral Garfunkel en Gerard le Norman en andere softpop 'hunks' volledig aan je voorbij zijn gegaan. Gna gna. Of moet ik typen: hey ho, let's go!!!???

    Als je maar elke dag even met haar breit en thee lurkt komt alles weer goed tussen jullie, nietwaar?

    Anyway: leuk dat je de krenten uit de pap van de jaren '80 heb weten te vinden. Dat decennium vind ik altijd een beetje de verloren jaren van de betere pop, maar er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen.
    En over de relatie tussen muziek en uiterlijke vertoning zei iemand in 1964 al over de Rolling Stones: they are a way of life. En zo was het ook. In praktijk is het dus vaak niet alleen de muziek maar toch ook wel degelijk de uitstraling die een band of muzikant heeft.
    En zijn we niet allen op zoek naar 'the utter cool' op een bepaalde leeftijd? Ik zeker wel!

    Maar je zult er vast niet gaan bijlopen als Gavin Friday niet? Alhoewel: jij komt ruim weg in een jurk! Hij toen minder.....

    Ondertussen ga ik dat bandje The Adicts eens uitzoeken!

    met muziekalende groet,
    Silvester

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nu kan ik natuurlijk helemaal niet meer niet reageren! Hoewel, om nou via Mirjam een discussie met jou te voeren is misschien niet zo netjes. Enfin, complimenten voor je geheugen. Maar onderschat mijn bijdrage aan Mirjams muziekontwikkeling niet! Volgens mij heb ik haar op het spoor gebracht van Ierse folk, U2 (oke, Mark is daar ook debet aan) en The Alarm. En ik geef toe dat ik Bob Dylan angstvallig voor haar verborgen hou, haha!

    BeantwoordenVerwijderen