woensdag 5 mei 2010

Eva-Lotta loopt de 700 meter!

Mensen, Eva-Lotta heeft zojuist haar eerste hardloop-wedstrijd gelopen! Maar liefst 700 meter (zévenhónderd!) in Holten. Voor kinderen uit groep 1 en 2 (of uit groep 0, bijna 1, zoals Eva-Lotta). Mét begeleider. 3 keer raden wie het slachtoffer was. Juist, Mirjam. Ik dus.
Ik moet zeggen, dit was de ervaring van mijn leven.
Opeens stond ik daar, aan de startlijn, met een kind van 3 jaar-en-een-beetje, die mijn vinger met geen mogelijkheid los wilde laten en de hele tijd op haar vingers stond te sabbelen. En háár belachelijke startnummer op míjn buik geprikt, omdat Eva-Lotta het absoluut niet op wilde. Dat moest wel wat worden...
BOEM! Daar klonk het startschot en de kindertjes vooraan trokken hun ouders mee, om maar de snelste te zijn. Eva-Lotta had geen flauw idee wat er aan de hand was en wist dus al helemaal niet dat het met een wedstrijd de bedoeling is dat je zo snel mogelijk rent. Ze staarde een beetje wazig voor zich uit en sabbelde nog steeds op haar vinger. Ik trok aan haar arm en schreeuwde: ''Lottaa, kom op! Rennen! NU!'' en Eva-Lotta kwam in beweging.
Ze rende alsof haar leven ervan af hing. Dat ging goed. Tot we uit het zicht van het publiek waren. Toen had ze geen zin meer om te rennen. We waren al laatste en er fietste al zo'n meneer achter ons die altijd achter de laatste deelnemers fietst.
Eva-Lotta kón niet meer. Ze hing voorover en hijgde (daar oefent ze altijd hard op tijdens haar looptrainingen). Na een poosje trok ik haar mee. Ze begon weer te rennen. We haalden een huilend jongetje met zijn moeder in. Maar toen rukte Eva-Lotta aan mijn vinger en vroeg hijgend of we niet even konden wandelen. Ik had zin om te schreeuwen ''MENS, IK DOE NIET ANDERS!'' maar dat is niet zo aardig, zeker niet als er een fietscontrolemeneer achter je fietst (hij had trouwens net zo goed kunnen gaan lopen, want Eva-Lotta's ''rentempo'' is ongeveer net zo snel als dat ik strompel).
Het huilende jongetje en zijn moeder haalden ons weer in. Het scheen Eva-Lotta niet te boeien. Ze liep (!) rustig door. Ik probeerde haar weer aan het rennen te krijgen met ''Kom op Eva-Lotta, je kan het!'', ''Snel, na die bocht daar zijn we er bijna!'' en ''Oh! Ik hoor de mensen al roepen!'', zonder enig succes. De fietscontrolemeneer kwam naast ons fietsen, samen met een collega. Ook zij probeerde Eva-Lotta aan het rennen te krijgen, maar ze wandelde rustig door, ondertussen rustig om zich heen kijkend. Ach, ik kon haar moeilijk ongelijk geven, zo vaak kom je nou ook weer niet in Holten.
Eindelijk kwamen we weer aan bij de hekken, waarachter het publiek ons stond aan te moedigen. Allemaal stonden ze te klappen en ons aan te moedigen en ze zeiden ''Aaaah, wat schattig!''. Ik vond het ondertussen toch wel tijd worden dat Eva-Lotta weer ging rennen.
Net op het moment dat ik haar op wilde tillen en haar wilde dragen, omdat we anders nooit over de eindstreep zouden komen, kwam mijn reddende engel eraan.
Mijn engel was een man in sportkleren met een kaal hoofd die naast ons kwam ''rennen''. Hij keek naar Eva-Lotta en mijn half-wanhopige gezicht en riep ''KOM OP, RENNEN!''. Het was goed bedoeld van hem, maar Eva-Lotta schrok zich een ongeluk. Stel je voor, een enge, vreemde man die je even komt zeggen wat je moet doen!? Dus Eva-Lotta zette het op een lopen, met grote angstige ogen, alsof die ''enge man'' haar achterna zou komen en haar zou opeten. HALLELUJA! ZE RENDE! En het publiek begon nog harder te klappen en te joelen en ik zag het opgeluchte gezicht van de presentator die blij was dat we eindelijk binnenkwamen (hij had een aantal minuten daarvoor, toen iedereen al binnen was, behalve wij tweetjes en nog 2 kindjes met hun mama, omgeroepen dat wij nog op de Tuinstraat liepen, en dat iedereen dat ''liepen'' letterlijk moest nemen. Tsss! Eva-Lotta liep haar longen uit haar lijf!)
Eva-Lotta is gefinisht in 7:24! En als beloning kreeg ze een bonnetje voor een gratis ijsje.
Na alle felicitaties van papa en mama en Marieke en mij begon ze te rennen, en dan ook echt rennen, naar de ijskraam.
JEETJE, HAD ZE DAT NIET WAT EERDER KUNNEN DOEN!!??

Hieronder nog 2 filmpjes van de start en de finish
(let bij de eerste ook vooral op het commentaar van mama. ''Je bent er bijna!'' (...))

Jammer dat na die 700 meter van bloed, zweet en tranen de presentator niet eens fatsoenlijk haar naam kon uitspreken...

2 opmerkingen:

  1. Wow vet cool!
    Kom ik aan met de 4 mijlen van Zwolle, ik kan het wel vergeten ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, geweldig.
    Eva-Lotta wordt later vast een supersprintster, zolang je aan het eind maar een ijsjeskraam neerzet n.n

    BeantwoordenVerwijderen