donderdag 21 juli 2011

Eten voor Kisiwa Deel III

Hallo lieve mensen!
Het is eindelijk vakantie, dus ik heb alle tijd om heerlijk te bloggen.
Inmiddels zijn er al een paar dagen geen nieuwe sponsoren bijgekomen, dus ik denk dat het bedrag dat nu op de teller staat ook ongeveer het eindbedrag gaat worden. En dat is €3446,56!
Een geweldige opbrengst! Dus nogmaals iedereen hartelijk bedankt!
Verder ben ik gisteren naar Smilde geweest, de laatste sessie voordat ik zelf op vakantie ga.
Er was 1,2 kilo bij, en daarmee kan ik nu dus ook melden dat de eerste kilo ruimschoots gehaald is en de tweede kilo er ook al aan zit te komen!
Voor jullie is het natuurlijk heel mooi nieuws. En ik ga niet zeggen dat het dat voor mij niet is. Ik bedoel, ik ben nu wel een stap dichter bij mijn einddoel. Maar voor mij voelt het vooral heel erg dubbel. En dat is heel erg logisch, als het dat niet zou voelen zou je me bijna genezen kunnen verklaren.
Voor mij voelt 1,2 kilo erbij toch als iets teveel van het goede. En ik kan het heus wel relativeren, er zal heus niet elke week zoveel erbij zitten, dit komt gewoon door de uitbreiding die ik vorige week doorgevoerd heb. En ik ben ook heus geen kilo zwaarder, ik ben een kilo mooier.
Maar als er al zo'n 1,5 jaar een stem in je hoofd tegen je zegt dat je niet slank genoeg bent, en je ziet jezelf nu eindelijk als dun (want begrijp me niet verkeerd, ik zie mezelf echt wel als dun) en je moet nu aan gaan komen, dan voelt dat niet altijd even lekker. Want waar ik bang voor ben is dat ik mezelf straks weer niet mooi vind.
Gelukkig is er nog een andere stem in mijn hoofd, die mij vertelt dat het helemaal niet uitmaakt wat voor figuur ik straks heb (ik weet inmiddels dat ik niet dik kán worden, aangezien ik daar geen aanleg voor heb), aangezien het erom gaat of ik lol heb of niet. En ik weet dat ik niet gelukkig ben met heel veel ondergewicht. Ja, met overgewicht zal ik dat ook niet zijn, maar dat zal ik nooit krijgen, daar ben ik zeker van.
Dus wat ik ga doen is stug doorgaan met aankomen, dwars tegen de hele ziekte ingaan.
Omdat ik weet dat ik alleen dán weer lekker onbezorgd kan leven.
Wordt vervolgd...


Geen opmerkingen:

Een reactie posten