zondag 10 juli 2011

KMF

Iedereen die deze titel leest zal wel denken ''KMF? Wat voor stichting is dat? Met wat voor actie is Mirjam nu weer bezig?'' Wees niet bang, KMF staat namelijk niet voor een stichting. Waarvoor dan wel? Je mag 3 x raden. Koken Met Filodeeg? Kinderen Met Fantasie? Kropswolder Magneten Fabriek? Nee, allemaal niet. KMF staat voor niets minder dat het Keltisch Midzomer Festival!
Misschien herinneren jullie nog wel mijn blog over het Keltisch Midwinter Festival afgelopen december (zo nee, lezen!). Dit festival had dus dezelfde insteek (zelfde thema, zelfde organisatoren), maar vond dus afgelopen zaterdag plaats. Aangezien Rapalje zou optreden, moésten we natuurlijk wel gaan. Dus wel ja, ik, mama en Marieke zaten om 10 over 8 in de trein, op weg naar het (vrij deprimerende) Groningen. Nu duurt die reis bijna 3 uur, dus vulden we onze tijd met het (leren) haken van bloemetjes. Met veel moeite wist ik uiteindelijk een, alhoewel vrij misvormd, bloemetje uit de kluwen wol te frutselen. En om toch in onze rol van wildbreiers te blijven, hebben we een aantal bloemtjes bevestigd aan de stoel en het bagagerek. Zo.
Bij Winschoten zijn we uitgestapt om daar nog even te winkelen. Aangezien wij echte vrouwen zijn, was een groot deel van ons geld daar al op. Opgegaan aan viltpakketjes.
Na een lange reis kwamen we dan toch eindelijk aan in Bad Nieuweschans. Bad wat? Nieuweschans. Een piepklein verlaten dorpje in het Noord-oosten van Groningen. In de buurt van Bellingwedde, Vlagtwedde en alle andere Wedde's. Tegen de Duitse grens aan.
Nog een geluk dat Bad Nieuweschans een station heeft. Er woont namelijk geen hond. Want op weg naar het festivalterrein kwamen we lang allemaal leegstaande, verlaten huizen. Op een gegeven moment vroeg ik me af of we wel goed gingen. Tot ik achter me keek. Achter mij liep een lange stoet van de meest vreemde figuren. Kelten, tovenaars, prinsessen, feeën, goth, alto's...
Het was dus wel duidelijk dat we in de buurt zaten.
Het festivalterrein bestond uit 2 grote velden. Nu ben ik een hoop gekheid gewend, maar dit was wel heel bizar. De meest vreemde mensen stonden achter de meest vreemde kraampjes en verkochten de meest vreemde spullen. Een Larp-kraampje waar mensen met een bloedserieus gezicht zwaarden uitprobeerden. Een buikdanseres die begeleid werd op een doedelzak. Een man in een wolvenpak (mét masker!). Een man verkleed als heuse tovenaar (mét lang grijs haar en een puntmuts) die met een stel heksen zat te praten over gmail. We hebben onze ogen uit onze kop gekeken.
Het was minstens 5 x groter dan het Midwinter Festival. En gelukkig voor onze, op kopen beluste vrouwenzielen waren er ook een hoop klerenkraampjes. Wederom met de meest vreemde én gave dingen. Aanwinsten voor mij: een soort blauw elfenrokje en een blauw topje.
Al gauw was het tijd voor het concert van Rapalje. Dit was natuurlijk weer heerlijk gezellig, geniaal en giebelig. Iemand gooide nepgeld op het podium (waarom??). Macéal vond het nodig om daar eens uitgebreid zijn neus in te snuiten en zijn voorhoofd mee af te deppen. Groot gelijk natuurlijk. Niet dat het festival nou zo gratis was...
Na het concert struinden we nogmaals over de markt, tussen alle leuke, gezellige mensen, inspiratie opdoen bij viltkraampjes, wierook kopen en op zoek naar iets leuks voor Eva-Lotta.
Op een gegeven moment viel het ons op dat iedereen toch zo liep te rinkelen. Ik vroeg me juist af waar dat toch vandaan kwam, tot er een heel hard rinkelende vrouw voorbij kwam. Om haar armen, nek én benen zaten allemaal belletjes-armbandjes vast. Het schijnt dat dat de nieuwste rage is in de neokelten-wereld. Ik kon natuurlijk niet achterblijven, dus al gauw liep ook ik rinkelend over het terrein.
Om 4 uur begaven we ons naar een clubje medemensen om, onder leiding van de lieftallige danseresjes van de Rapalje-shows, mee te doen aan een workshop Ierse dans. In de eerste dans was het de bedoeling om voor- en achteruit te lopen. Helaas duurde het even voordat iedereen doorhad wat de bedoeling was... na een boel gebots.
Uiteindelijk lukte het ons toch om een echte jig en een céilí te dansen.
Daarna begaven we ons naar de mega-barbecue. En als ik zeg méga, dan is het ook mega. Marieke had een kippenpoot ter grote van een kip zelf! Uiteraard geserveerd met salade en donkerbruin oerbrood. Zelf at ik een beetje buiten de Keltische stijl, namelijk maanbrood met balletjes falafel. Superheerlijk!
Na dit feestmaal was het helaas alweer tijd om ons naar de trein te begeven. Ik was inmiddels doodop. Eenmaal neergeploft in een stoel vlijde ik me tegen het raam aan en wachtte tot Bob Dylans stem me in slaap zou zingen....
Helaas gebeurde dit niet.
Zoals je misschien nog wel herinnert uit mijn Keltische Midwinter Festival-blogje zaten er toen een stel rare, over broodjes cavia kletsende mensen in de trein.
Die waren er deze keer gelukkig niet. Wel een stel dronken kerels die ongetwijfeld net terug kwamen van een voetbalwedstrijd van een of andere goedkope club waar ze vast en zeker heel goedkoop bier schonken... En maar lallen, lachen, onzin uitkramen en zingen... Slapen zat er dus niet in.
Uiteindelijk kwamen we thuis, zónder kleerscheuren en vertraging. Één ding weet ik zeker: volgend jaar ga ik weer!
http://www.youtube.com/watch?v=XKAKMxwllpc
http://www.youtube.com/watch?v=_cc9MvCTgGs&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=vp07K7jv7sI(en ja, op ong. 0.11 loop ik langs, met schoudertas)




2 opmerkingen:

  1. Kan het zijn dat ik jullie auto voorbij zag komen toen wij op de weg terug waren van KMF zondag? Ik kan het me bijna niet voorstellen, maar ik kan me herinneren dat ik een auto zag met gehaakte bloemetjes aan de achterkant van de hoofdsteun aan de passagierskant. Kan natuurlijk toeval zijn! Leuk blog om te lezen en fijn dat je zo genoten hebt van KMF. Het is voor ons ook altijd weer een feestje om er te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Signe: Nee, wij waren met de trein. ;-)
    Maar die gehaakte bloemetjes aan de hoofdsteun is wel een goed idee!=D

    BeantwoordenVerwijderen