zaterdag 8 maart 2014

Het ongelooflijke gezin

Gisteren keek ik toevallig even mee met een film die mijn kleine zusje de hele middag in zijn greep hield. Het gaat om The Incredibles, een kinderactiefilm uit 2004 die 2 Oscars in de wacht heeft gesleept. Als u de film niet kent, vooral houden zo. Echt, als u deze film in huis zou willen halen met het idee dat het een leuke familiefilm voor het hele gezin is, doe het niet! Na het kijken van deze film is uw gezin niet veilig meer.
Goed, het verhaal begint heel idyllisch: gezinnetje in een rijtjeshuis, papa, mama, drie kinderen... Het CDA zou het prima als promotiefilmpje kunnen gebruiken. Och, de kindertjes hebben zo allemaal hun eigen worstelingen en probleempjes die volledig toe te schrijven zijn aan hun leeftijd, maar gelukkig zijn er thuis een papa en een mama die veel van hen en van elkaar houden en hard hun best doen om alles in goede banen te leiden. Ontroerend, heel herkenbaar en niks mis mee.
Nu zou je denken dat er prima een kinderfilm ca. 60 minuten op deze manier gevuld zou kunnen worden. Ik schets het u even voor: de kinderen komen allemaal in aanraking met verkeerde vrienden, docenten, een te laag zelfbeeld, verliefdheid etc. etc. en net als je denkt dat het allemaal niet meer goed komt, is daar gelukkig nog de sterke, liefhebbende papa en de kordate, knuffelende moeder. En aangezien het een Amerikaanse film is, zijn de slotzinnen uiteraard ''I love you daddy!'' ''Love you too, honey!'', gevolgd door veel ''hugs''. Het CDA kan tevreden zijn, een perfect, realistisch gezin als hoeksteen van de samenleving.
Helaas liep het tot mijn schrik even heel anders. Blijkbaar zijn normale gezinnetjes veel te saai (vandaar dat ze ook een uitstervend ras zijn), dus moest er door Pixar weer een hoop plastische bombarie uit de kast worden getrokken. Hoe maak je een doorsnee-gezin minder saai? Nou, je geeft ze allemaal zwaar omslachtige superkrachten (iets met krachtvelden en elastiek) en stuurt ze naar een onbewoond eiland om tegen Omnidroids te vechten. Even uitleggen: Omnidroids zijn een soort gigantische, mechanische spinnen, waar zelfs Spiderman een blokje voor om zou lopen. Waarom ze zo'n belachelijk moeilijke naam hebben gekozen voor in een kinderfilm, is me een raadsel. Wat is er mis met Robotspin? Dat valt tenminste uit te spreken door een zesjarige. Goed... lieftallig gezinnetje op een eiland met levensgevaarlijke Omnidroids, bestuurd door een geduchte tegenstander, klinkt eng genoeg toch? Maar nee, voor Disney geldt: hoe grootser en ongeloofwaardiger, hoe beter. Dus halen ze er woeste ontploffingen, allesvernietigende branden (die vanuit het niets lijken te ontstaan), vliegtuigcrashes, verleidelijke vrouwen en alles wat gevaarlijk is erbij, wordt er met mensen en auto's gesmeten en dat dan bijna twee uur lang (!!), vergezeld van harde, dreunende muziek waar de tere kinderoortjes meer beschadigd van raken dan ze lief is. Het CDA zou zich even achter de oren moeten krabben. Als ze een veilig gezin als hoeksteen van de samenleving willen stimuleren, zouden dit soort films als eerste afgeschaft moeten worden. Een gevaar vormen ze! Afgezien van de herrie die het geeft, zou het de onschuldige kindjes zomaar kunnen stimuleren tot smijten met hun broertjes (''want Violet kan dat ook!''), zich verstoppen in de bagage van hun moeder (''Het was Dash's idee!'') of het rennen door vuur (''ja, mijn pak is hittebestendig gemaakt door Edna Mode!''). En dat niet alleen, heel sneaky worden de onwetende kindertjes geconfronteerd met zelfmoord, inbraak en een superslanke moeder met een figuur waar Barbie jaloers op zou zijn, die in de spiegel oordeelt dat haar kont eigenlijk te dik is. Het CDA zou zich zwaar verslikken. 
Dus lieve ouders, als je kinderen je lief zijn, haal deze film niet in huis! Als ik ooit kinderen mag krijgen, laat ik ze naar Heidi kijken! En dan niet een of andere moderne tekenfilmversie, maar gewoon de gouwe ouwe film uit 1937 met de ├╝berschattige Shirley Temple in de hoofdrol! Bent u nog niet overtuigd, laat me dan nog even zeggen dat er ook ontzettend veel Incredibles-merchandise bestaat (te koop bij Intertoys en andere zaken waar je liever niet komt als ouder), waar kinderen heel goed om kunnen zeuren. En geef toe, u wilt toch niet dat uw kind er zo bij gaat lopen? 

1 opmerking: